Af hverju ég sykurhúða ekki miðlunina

Ég fékk einu sinni skilaboð frá einhverjum sem sagði: „Þetta var ekki það sem ég vildi heyra... en það var það sem ég þurfti."

Þetta er kannski besta lýsingin á því sem ég geri.

Hreinskilni er ekki grimmd

Þegar ég segi að ég sykurhúða ekki, þá meina ég ekki að ég sé hörð eða kaldlega bein. Ég meina að ég fela ekki sannleikann á bak við falleg orð sem þýða ekkert.

Ef spilin segja mér að þú þurfir að losa eitthvað — þá segi ég þér það. Ef þau segja mér að þú sért á réttri leið — þá segi ég þér það líka.

Af hverju skiptir þetta máli?

Vegna þess að sykurhúðuð miðlun hjálpar engum. Hún líður vel í augnablikinu, en hún breytir engu.

Sannleikurinn — jafnvel þegar hann er óþægilegur — er það sem opnar dyrnar. Hann er það sem gefur þér leyfi til að breytast, vaxa, og taka næsta skref.

En alltaf af virðingu

Ég skrifa alltaf af virðingu og hlýju. Ég er ekki hér til að dæma þig eða segja þér hvað þú átt að gera. Ég er hér til að miðla því sem kemur fram — og treysta því að þú vitir sjálf/ur hvað þú þarft að gera með þau skilaboð.

Þetta er þitt ferðalag

Miðlunin er ekki skipun. Hún er leiðarvísir. Þú velur alltaf sjálf/ur hvert þú ferð næst.

Tilbúin/n að heyra sannleikann? Pantaðu miðlun hér.